طبق برآوردهای بعمل آمده و با توجه به بالا بودن مصرف سوخت به ازای هر سیستم گرمایشی در سطح مرغداریها و در صورت تعویض و جایگزینی سیستمهای حرارتی فعلی ، این میزان مصرف میتواند حدوداً به نصف تقلیل یابد.در حال حاضر سیستم های حرارتی اكثر مرغداریهای كشور از نوع فر و چهارشاخ می باشد كه علاوه بر مصرف سوخت بسیار بالا و هزینه های جنبی و مشکلات فراوان ، كارایی بسیار پایینی دارند .

این دستگاه از یك چهارشاخ گازوئیل سوز و یك بشکه مستعمل تشكیل شده است . استفاده از این دستگاه غیر استاندارد منجر به مشكلات عدیده ای می گردد كه از آن جمله میتوان به تولید گازهای خطرناك ، ایجاد خطر آتش سوزی در سالن مرغداری ، احتمال خفگی طیور ، بروز بیماریهای مختلف در آنها و توزیع نامناسب حرارت در محیط  اشاره كرد .ضمن آنکه بدلیل گرم شدن بیش از حد و سوزندگی محیط اطراف آن ،فضایی در حدود 25 متر را اشغال کرده و از این طریق فضای مفید پرورش را کاهش می دهد

 

 

از سیستم های دیگر متداول در واحدهای مرغداری میتوان هیتر را خاطرنشان كرد .استفاده از این سیستم نیز نمیتواند پاسخگوی نیاز گرمایشی سالنهای مرغداری را برآورده سازد .هیترعلاوه بر مصرف سوخت بالا و نگاهداری و آماده سازی طاقت فرسا ، در ایجاد محیطی مطبوع برای طیور و پخش یكنواخت حرارت فاقد کارایی است.دستگاههای مذكور بدلیل استفاده از سیستم گرمایش جابجایی و كاستی های عدیده این سیستم در جوابگویی به نیازهای مرغداری و ایجاد فضایی مطبوع برای رشد پرندگان دیگر جایگاه خود را از دست داده اند.در گرمایش به روش جابجایی ، هوا به عنوان واسطه انتقال گرما ،پس از گرم شدن، سبك شده به سمت سقف سالن حركت می كند و در آنجا با انتقال انرزی گرمایی خود به سقف و دیوارها سرد و سنگین شده و مجدداً به سمت كف سالن برمی گردد و این چرخه هوایی دائما تكرار می شود . به این ترتیب برای آنكه گرمای پیرامون جوجه ها همواره تامین شود ، لازم است تا فضایی كه طیور در آن قرار دارند، از هوای گرم انباشته شود كه این امر مقدار قابل ملاحظه ای تلفات حرارتی از سقف و دیوارهای سالن را اجتناب ناپذیر می كند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در واقع در سیستم های گرمایش جابجایی اختلاف دمای كف و سقف ساختمان بسیار زیاد است كه تماماً بصورت تلفات حرارتی به هدر می رود . این سیستم قادر به تامین نیاز گرمایی سطوح تحتانی و كف به نحو مطلوب نبوده و مشكلات ناشی از آن همواره گریبانگیر تولیدكنندگان خواهد بود. تبادل حرارتی بالا با خارج سالن مرغداری (از طریق اگزوز فن های خروج هوا) ، كندی گرم شدن فضا ، خیسی و رطوبت بیش از حد كف و بستر سالن ، عدم یكنواختی گرما در سطح كل سالن ، از مشكلات متداول دستگاههایی (فروچهارشاخ و هیتر) است كه با این سیستم پایه ریزی شده اند . مسلماً با بهره گیری از روشهای نوین گرمایشی و بكارگیری تجهیزات جدید خطر نگاهداری مقادیر فراوان سوخت و خرید ساخت مخازن عظیم نگاههداری گازوئیل و سایر مشگلات موجود نیز تا حدود زیادی مرتفع می گردد.

در سیستم های نوین و با استفاده از هیترهای تابشی با سوختن گاز در مشعلهایی که در طول یک تیوپ قرار گرفته اند و عبور گازهای داغ از درون تیوپ ، سطح تیوپ به دمای لازم برای تابش امواج مادون قرمز می رسد و از آن پس با تابش این امواج کلیه سطوحی که در معرض آن قرار می گیرند و جاذب امواج مادون قرمز می باشند ، با جذب این امواج گرم می شوند.

در مورد مرغداریها سطح بدن جوجه ها بدین طریق گرم شده و در آنها احساس گرمای بسیار مطلوبی نظیر نور خورشید پدید می آید.

این دستگاهها با استفاده از بستهای ویژه سیستم گرمایش تابشی از زیر سقف سالن آویزان می شود. در این سیستم امکان استفاده از گازو یا گازوئیل در نظر گرفته شده است.

با استفاده از ترموکوپلهای حساس به گرمایش تابشی که به گونه ای طراحی شده اند که دمای ایجاد شده درسطح بدن جوجه را با دقت قابل قبولی اندازه گیری کنند، ونیز ترموستات ، به مشعلها فرمان داده شده و گرمای تولید شده تحت کنترل قرار می گیرد. بدین ترتیب دمای سالن در سطح بدن جوجه ها در میزان از پیش تعیین شده ، ثابت نگهداشته می شود.

نقل از سایت بهینه سازی مصرف سوخت

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 3 مرداد 1390    | توسط: عباس خداقلیزاده    | طبقه بندی: كاهش مصرف انرژی،     |
نظرات()